Streszczenie „Antka” w pigułce ostatnidzwonek.pl
      Nowele Prusa | inne lektury | kontakt | reklama | Wersja mobilna
streszczeniaopracowaniabohaterowieżycie i twórczość autoratest   

Jesteś w: Ostatni dzwonek -> Lektury -> Nowele Prusa

Streszczenie „Antka” w pigułce

Antek przyszedł na świat we wisi otoczonej przez wzgórza, od północy porosłe sosnowym lasem, od południa zaś tarniną i leszczyną. Granicą między światem „chłopów” a „obcych” była Wisła. Gdy chłopiec miał dwa lata rodzina powiększyła się o jego siostrzyczkę Rozalię.

Zakres obowiązków malca powiększał się z każdym rokiem, mimo iż nie wywiązywał się z nich należycie. Zwierzęta pozostające pod jego opieką wchodziły w kartofle i robiły „szkodę”. Uwagę Antka stale odwracały wiatraki, które widział po drugiej stronie Wisły. Ciekawość nie dawała mu spokoju. Zaczął od świtu do nocy strugać patyki, układać je na krzyż, w kolumny, aż w końcu zbudował mały wiatraczek – taki sam, jaki widział za rzeką. Gdy skończył dziesięć lat, potrafił już wystrugać: płoty, studnie, drabiny, chałupy, co jednak nie cieszyło się poparciem sąsiadów (mówili, że będzie dobrym majstrem, albo gałganem).

W tym czasie na świat przyszedł brat chłopca – Wojtek, a jego ojciec został przygnieciony w lesie drzewem. Rozalia, choć była jeszcze dzieckiem, przejęła wiele domowych obowiązków: w zimie nosiła wodę, zamiatała izbę, gotowała krupnik, a w lecie pasała razem z bratem bydło.

Matka Antka, ciągle zajętego struganiem i niezwracającego uwagi na zwierzęta, płakała nad losem syna, żaliła się kumowi Andrzejowi, nazywając swe dziecko leniem, darmozjadem. Krewny doradzał jej, by posłała chłopca do szkoły, a potem do jakiegoś majstra, gdzie mógłby nauczyć się zawodu.

Gdy bohater miał dziesięć lat, jego siostra nagle zachorowała. Miała gorączkę, błędny wzrok, stale majaczyła. Znachorka Grzegorzowa, obejrzawszy chorą, opluwszy wkoło niej podłogę, nasmarowawszy ją sadłem, rzekła: „-Napalcie kumo, w piecu do chleba. Trza dziewczynie zadać na dobre poty, to ją odejdzie”. Matka wykonała polecenie i bezbronną dziewczynkę umieszczono na sosnowej desce wsunięto do pieca na rozżarzone węgle. Mimo krzyków Rozalki zamknięto piec i zaczęto odmawiać zdrowaśki. Po chwili wrzaski umilkły, a gdy otwarto piec, wysunięto z niego spalone doszczętnie ciało dziecka. We wsi nikt nie zmartwił się tym wydarzeniem. Ludzie mówili, że śmierć Rozalii była jej przeznaczona.


Wraz z nadejściem zimy matka Antka po naradzie z kumem poszła poprosić nauczyciela, by przyjął jej syna do szkoły. Pedagog wziął od niej pieniądze i zgodził się na dołączenie do swej grupy nowego chłopca. Po paru dniach Antek poszedł do szkoły. Choć starał się wykazać na tle innych uczniów wiedzą i chęcią, stale dostawał lanie „na rozgrzewkę”. Nie zniechęcił się tym za bardzo, ponieważ cierpliwie czekał na lekcję o wiatrakach. Jego modlitwy nie zostały wysłuchane, gdyż pedagog zabronił mu przychodzenia na zajęcia (matka nie miała pieniędzy).

W wieku dwunastu lat bohater dalej strugał i rzeźbił figury, nie pomagając wiele matce w gospodarstwie. W ich domu panowała bieda. Na szczęście kumowi udało się załatwić w sąsiedniej wsi miejsce dla krewniaka u kowala, gdzie zaczął uczyć się rzemiosła.

Chłopiec rozpoczął naukę. Choć praca bardzo mu się podobała, to jednak nadal marzył o robieniu wiatraków. Kowal bił czasem swych pracowników. Bardzo pilnował, by niczego nie wynieśli z nauki, ponieważ obawiał się, że gdyby któryś z nich otworzył kiedyś kuźnię w pobliżu, miałby konkurencję i musiałby solidniej i staranniej pracować. Chłopiec uciekł od rzemieślnika, gdy został przeniesiony do pracy w jego gospodarstwie w efekcie popisania się umiejętnościami podkuwania koni. Przez czas pobytu poza domem chłopiec wyrósł, zmężniał, poznał rzemieślnicze narzędzia.

Ponownie zajął się rzeźbieniem wiatraków, chat, drewnianych fajek, które kupował od niego za parę groszy szynkarz Mordka, sprzedając je potem po okolicy po większej cenie. Nikt z kupujących nie pytał o autora rzeźb.

Gdy Antek osiągnął wiek młodzieńczy, zaczął wzbudzać zachwyt sąsiadek. Kobiety i dziewczyny we wsi wzdychały do ładnego, przystojnego, dobrze zbudowanego, wyprostowanego, silnego bohatera, który miał regularne rysy twarzy, świeżą cerę, jasne, kędzierzawe włosy, ciemnoszafirowe, marzące oczy.

strona:    1    2  



On chce TO zrobić,
a Ty nie jesteś gotowa?

10 zdań, które pomogą Ci
zatrzymać chłopaka przy sobie!

Mój pierwszy raz...

Zobacz inne artykuły:

Antek
„Antek”- streszczenie
Streszczenie „Antka” w pigułce
Czas i miejsce akcji noweli „Antek”
Charakterystyka Antka
Kompozycja noweli „Antek”
Problematyka „Antka”
Pozostali bohaterowie „Antka”
Motywy literackie w noweli „Antek”
Plan wydarzeń „Antka”
Najważniejsze cytaty noweli „Antek”

Kamizelka
„Kamizelka” - streszczenie
Streszczenie „Kamizelki” w pigułce
Bohaterowie „Kamizelki”
Problematyka „Kamizelki”
Budowa noweli „Kamizelka”
Motywy literackie w „Kamizelce”
Plan wydarzeń „Kamizelki”
Ekranizacja „Kamizelki”
Najważniejsze cytaty z „Kamizelki”

Katarynka
„Katarynka” - streszczenie
Streszczenie„ Katarynki” w pigułce
Pan Tomasz – charakterystyka postaci
Problematyka „Katarynki”
Czas i miejsce akcji „Katarynki”
Charakterystyka dziewczynki
„Katarynka” jako nowela
Motywy literackie w „Katarynce”
Plan wydarzeń „Katarynki”
Ekranizacje „Katarynki”
Najważniejsze cytaty z „Katarynki”

Inne
Biografia Bolesława Prusa
Nowela jako gatunek. Wyznaczniki
Bolesław Prus - kalendarium twórczości
Kalendarium życia Bolesława Prusa
Bibliografia





Tagi: